( 1 ) نفيل و عمار ياسر و اسامة بن زيد و سهل بن حنيف و ابو ايوب انصارى و محمد بن مسلمة و زيد بن ثابت و خزيمة بن ثابت و تمام اصحاب پيامبر ( ص ) و ديگر كسانى كه در مدينه بودند با او بيعت كردند . بعدها طلحه و زبير مدعى شدند كه به زور و اجبار بيعت كرده‌اند و به مكه رفتند كه عايشه هم آن جا بود ، و سپس همراه عايشه به بصره رفتند و شروع به خون خواهى عثمان كردند ، و اين خبر به اطلاع على ( ع ) رسيد و از مدينه به سوى عراق حركت كرد و سهل بن حنيف را به جانشينى خود در مدينه گماشت و سپس براى او نوشت كه ابو حسن مازنى را به مدينه بگمارد و خود به على ( ع ) ملحق شود . على ( ع ) در ذو قار [ 1 ] فرود آمد و عمار بن ياسر و حسن بن على ( ع ) را به كوفه فرستاد و درخواست فرمود كه به يارى او بشتابند و آنان آمدند و على ( ع ) همراه ايشان به بصره رفت و با طلحه و زبير و عايشه و همراهان ايشان برخورد كه از اهل بصره و ديگر قبايل بودند ، و اين برخورد كه همان جنگ جمل است در جمادى الاخرة سال سى و ششم هجرى بود . على ( ع ) بر آنان پيروز شد و طلحه و زبير كشته شدند و شمار كشته‌شدگان به سيزده هزار تن رسيد و على ( ع ) پانزده شب در بصره توقف كرد و آن گاه به كوفه مراجعت فرمود . على ( ع ) و معاويه و جنگ ميان آن دو و موضوع حكميت على ( ع ) به قصد جنگ با معاويه بن ابى سفيان و همراهان او به سوى شام حركت كرد و چون اين خبر به معاويه رسيد همراه مردم شام بيرون آمد و در صفر سال سى و هفتم در صفين رويارو شدند و مدتى جنگ كردند و از همراهان على ( ع ) عمار ياسر و خزيمة بن ثابت و ابو عمره مازنى كشته شدند . و مردم شام از روى مكر و فريب قرآنها را بر افراشتند و اين به اشاره و راهنمايى عمرو بن عاص بود كه از همراهان معاويه بود . در نتيجه مردم ادامهء جنگ را خوش نداشتند و به صلح دعوت كردند و دو حكم برگزيدند . على ( ع ) به حكميت ابو موسى تن در داد و معاويه ، عمرو بن عاص را حكم ساخت و نامه‌اى ميان خود نوشتند كه پس از يك سال در اذرح [ 2 ] جمع شوند و در كار امت تصميم بگيرند ، مردم پراكنده شدند .

--> [ 1 ] . نام جايى ميان كوفه و واسط و به واسط نزديكتر است ، رك : ترجمهء تقويم البلدان ، ص 329 . - م . [ 2 ] . آذرح ، نام شهركى از توابع سراة در شام است ، رك : ياقوت حموى ، معجم البلدان ، ج 1 ، چاپ مصر ، ص 160 . - م .